Pytania i odpowiedzi

Nie ma na to jednej liczby i nikt uczciwy jej nie poda przed ustaleniem parametrów, trasy i terminu. Jest natomiast struktura kosztu: fracht, zezwolenia, pilotaż, VLM, ubezpieczenie, przestoje i analiza trasy. Na jej podstawie da się oszacować widełki.

Nie w sensie użytecznym. Główną zmienną jest czas zaangażowania zestawu i obsady, a ten wynika z procedury i okien czasowych, nie z dystansu. Przejazd na 300 km w trzy noce kosztuje więcej niż 600 km przejechane za dnia.

Siedem pozycji: fracht, zezwolenia, pilotaż, działania kierujące ruchem (VLM), ubezpieczenie ponad limit odpowiedzialności przewoźnika, przestoje wynikające z okien czasowych oraz analiza i sprawdzenie trasy.

VLM i przestoje. Obie ujawniają się dopiero po analizie trasy i po otrzymaniu warunków z decyzji — czyli już po zatwierdzeniu budżetu.

Najczęściej dlatego, że obejmują różny zakres — jedna zawiera zezwolenia, pilotaż i VLM, druga sam fracht — albo przyjmują różną liczbę dób zaangażowania. Rzadziej dlatego, że różnią się marżą.

Warto wybrać ofertę kompletną. Najtańsza bywa taka dlatego, że przenosi zezwolenia, drugiego pilota albo VLM na Ciebie — tyle że później i zwykle drożej.

Nie podajemy stawek, bo zmieniają się nowelizacjami, a kwota bez daty obowiązywania trafia potem do budżetu i psuje go po cichu. Aktualne opłaty publikuje organ wydający.

Tylko gdy przejazdy są powtarzalne, mieszczą się w jednym zakresie parametrów i odbywają na znanych trasach. Przy jednorazowym transporcie nietypowej maszyny nie ma czego amortyzować.

Jeden pojazd pilotujący przy szerokości powyżej 3,2 m, długości powyżej 23 m albo wysokości powyżej 4,5 m. Dwa — odpowiednio powyżej 3,6 m, 30 m i 4,7 m. Organ może w decyzji nałożyć wymogi dalej idące.

Nie — część kosztów jest wspólna, więc wzrost jest wyraźny, ale poniżej dwukrotności. Większym problemem bywa dostępność: dwóch pilotów trudniej zgrać terminowo przy krótkim terminie.

To działania kierujące ruchem: czasowy demontaż oznakowania, uchylanie sygnalizacji, płyty najazdowe, zamykanie skrzyżowań i przywrócenie stanu pierwotnego. Za każdym z nich stoi ekipa, sprzęt i uzgodnienie z zarządcą drogi albo gminą.

Standardowy limit odpowiedzialności przewoźnika bywa ułamkiem wartości ładunku. Ubezpieczenie cargo ponad ten limit to osobna decyzja i osobny koszt — po stronie nadawcy albo przewoźnika, zależnie od ustaleń.

Nie procentowo od całości, bo pozycje ukryte nie są proporcjonalne do frachtu. Lepiej policzyć koszt jednej dodatkowej doby zaangażowania zestawu i obsady, i pomnożyć przez dwie.

Wymiary i masa zestawu z ładunkiem, punkty podparcia, informacja o niepodzielności, adresy z opisem dojazdu, termin i jego elastyczność oraz oczekiwany zakres — czy zezwolenia, pilotaż i VLM mają być w ofercie.

Nie. Podaje widełki orientacyjne oparte na strukturze kosztu, a nie na cenniku konkretnego przewoźnika. Wiążąca jest wyłącznie oferta.

Od wyliczenia parametrów zestawu z ładunkiem — bez nich żadna pozycja kosztowa nie da się policzyć, a żaden przewoźnik nie wyceni przewozu.